Kryteria diagnostyczne PCO wg ESHRE/ASRM 2003 obejmują:

• sporadyczny i/lub całkowity brak owulacji (powoduje to zaburzenia miesiączkowania)
• kliniczne i/lub biochemiczne wykładniki hyperandrogenizacji (nadmiernego poziomu hormonów męskich u kobiet)
• policystyczne jajniki w badaniu USG (obecność 12 lub więcej pęcherzyków o średnicy 2 do 9 mm w każdym jajniku oraz/lub zwiększonej objętości jajników)

         Dla rozpoznania zespołu policystycznych jajników konieczne jest występowanie przynajmniej 2 z 3 kryteriów oraz wykluczenie innych zaburzeń hormonalnych. Dotyczy on ok. 5-10% kobiet w wieku rozrodczym.

Do powszechnych objawów PCO należą:

• rzadkie, nieregularne lub nieobecne cykle miesiączkowe (oligomenorrhea, amenorrhea). Cykle, które występują mogą być połączone z masywnymi krwawieniami
• niepłodność, wynikająca głównie z braku owulacji
• podniesiony poziom androgenów występujący w postaci hirsutyzmu, trądziku lub cech wirylizacji, takich jak: zmiana sylwetki ciała, przerost łechtaczki, a w ciężkich przypadkach – obniżenie barwy głosu
• centralna otyłość - kształtu jabłka - tkanka tłuszczowa skoncentrowana głównie w dolnej części tułowia
• łysienie androgeniczne (męski wzór łysienia)
• przedłużony czas trwania PMSów (zespołu napięć przedmiesiączkowych), wśród objawów występują: wzdęcia, zmiany nastroju, ból w miednicy, bóle pleców.
• bezdech senny

Profil badań hormonalnych:

• podwyzszona wartośc stosunku stężeń LH i FSH (>2)
• podwyższone stężenie testosteronu i androstendionu
• obniżone stężenie SHBG (białko wiążące hormony płciowe)

Kobiety z PCOS mają większe prawdopodobieństwo wystąpienia:

• Rozrostu endometrioidalnego i raka endometrium
• Insulinooporności/Cukrzycy typu II, powszechnie uważa się, że są spowodowane hiperinsulinemią
• Nadciśnienia tętniczego
• Dyslipidemii
• Chorób układu sercowo-naczyniowego

         Leczenie polega na regulacji cyklu poprzez stosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych o właściwościach antyandrogennych, co daje jednocześnie korzystny efekt kosmetyczny. Kobiety pragnące zajść w ciążę mogą wymagać zastosowania leków stymulujących jajeczkowanie oraz leków obniżających insulinooporność. Gdy leczenie zachowawcze okazuje się nieskuteczne może zajść konieczność leczenia chirurgicznego (kauteryzacji jajników lub klinowej resekcji w laparoskopii). Leczenie hormonalne zapobiega trwałemu uszkodzeniu jajników pod postacią zwyrodnienie policystycznego i trwałej bezpłodnośc